يَتَوَفّاكُمْ مَلَكُ المَوْتِ الَّذِى وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ » « 1 » جملهء « وُكِّلَ بِكُمْ » كافى است كه بگوييم كه او ( فرشتهء مرگ ) وكيل و مأمور و بنده‌اى است و فرستاده‌اى از سوى خداوند - تبارك و تعالى - هيچ‌گونه كارى در دست او نيست و آيا ما مىتوانيم استناد كنيم و گواه بطلبيم ، يا كار را سپرده به او بدانيم و از او طلب يارى و استمداد كنيم در حالى كه او وكيل در قبض جان‌ها و يا نگرفتن آنها مىباشد فقط با امر و فرمان خداوند ؟ و آيهء « اللَّهُ يَتَوَفّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها » « 2 » آيهء قبلى را تفسير مىكند و مصداق كلام گهربار امير مؤمنان على - سلام اللَّه عليه - مىباشد كه مىفرمايد : « بعضى از آيات قرآن بعض ديگر را تفسير مىكند » . جواب : شيخ بزرگوار ، از آن‌چه كه در نامه‌اى به شما فرستادم تنها قسمتى را نقل فرموده كه نقل آن به تنهايى به اثبات آن‌چه مورد نظر است فايده‌اى نمىرساند ، آن‌چه من در آن نامه آورده‌ام چنين است : به تحقيق خداوند - تبارك و تعالى - مىفرمايد : « قُلْ يتّوفاكم مَلَك المَوتِ الّذى و كِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إلى رَبّكُم تُرجَعون » ؛ بگو فرشته مرگ كه بر شما مأمور شده جان شما را مىستاند و سپس به سوى پروردگارتان باز مىگرديد .

--> ( 1 ) . سجده ( 32 ) آيهء 11 ، « بگو فرشتهء مرگ كه بر شما مأمور شده ( روح ) شما را مىگيرد ، سپس به سوى پروردگارتان باز مىگرديد » . ( 2 ) . زمر ( 39 ) آيهء 42 ، « خداوند جان‌ها را به هنگام مرگ مىستاند » .