خلاصهء نامهء استاد نويسندهء نامه معتقد است : دعا چون از مستحبات است ، از ديدگاهى حايز اهميت نمىباشد و حضور زائر در زيارت‌گاه و اداى سلام يا قرائت آيه‌اى از قرآن كافى و وافى است . طالبان دعا و مناجات بايد دعاهايى را بخوانند كه اسناد صحيح داشته و از پيامبر يا ائمهء اطهار عليهم السلام رسيده باشد . مانند : دعاى كميل ، صحيفهء سجّاديه و زيارت امين‌الله كه مفاد آنها برگرفته از قرآن و متون‌شان اظهار عجز و بندگى و توحيد خالص است . دربرابر اين دعاها ، دعاهايى است كه سند ضعيف دارند و منقول از امام معصوم نيستند كه دشمنان از آنها براى ضربه زدن به اسلام استفاده مىكنند . نگارندهء نامه نمونه‌هايى از اين قبيل دعاها را از كتاب‌هاى قديم و جديد گرد آورده و نوشته است : بر شيعيان واجب است تا چهرهء راستين اسلام را براساس قرآن و معرّفى ائمه اطهار عليهم السلام و دور از خرافات به جهانيان بشناسانند . نويسنده همچنين در موضوع واسطه قراردادن پيامبر و ائمه اطهار عليهم السلام به دليل علوّ شأن و مقام آن بزرگواران نزد خداوند ، با استناد به آيات قرآن مىگويد : « براى اين كار در قرآن و سنّت دليلى وجود ندارد ، بلكه دلايلى ، بر خلاف آن هست » . ازاين‌رو ، آياتى از قرآن مطرح نموده و بر اساس برداشت خود آنها را تفسير كرده و توضيح داده است .