عز الدين حسينى زنجانى

168

معيار شرك در قرآن (فارسى)

چكيدهء پاسخ نامه وصول نامهء شما را كه مشحون از آيات قرآنى و شواهدى از سنّت نبوى بود اعلام مىكنم و از تأخير پاسخ پوزش مىطلبم . چون هدف روشن كردن حقيقت است ، انجام كار به عنايت الهى آسان خواهد بود . در آغاز مىگويم : هر نوع مباحثه و تنازل ، در صورتى كه دشمن لجوج باشد ، مفيد فايده نيست . مصداق اين سخن احمد امين مصرى و امثال او از نويسندگان هستند . با اينان هر گونه سخن بگوييم باز در اعتراض خود باقى خواهند بود و اگر سكوت هم پيشه كنيم باز ما را رها نخواهند كرد . پس بهتر است با تكيه بر خداى لايزال رهايشان كنيم تا با گفت‌وگوهاى بىثمرشان بازى كنند . و به مآخذ و منابعى چون : كتاب كافى ، توحيد و نهج‌البلاغه ، كه بويى از قرآن و نسيمى از نبوّت دارند استناد نماييم . اگر اين مآخذ نبودند ، اسلام به مستشرقان منسوب مىگرديد و از آنان بايد اخذ مىشد . پيشواى مذهب ما ( امام صادق‌عليه السلام ) به ما توصيه فرموده : « مايهء زينت مكتب اسلام باشيم و نه موجب سرافكندگى . » با برادران اهل تسنّن حسن سلوك و زندگى مسالمت‌آميز داشته باشيم . معناى اين سخن اين نيست كه به سخنان و آراى آنها كه اغلب ريشه در هواهاى نفسانى دارد ، تمايل و اعتماد كنيم . همهء كوشش ما براى نجات مستضعفان و آنانى است كه اميد خير در آنان مىرود . بنابراين ، هرگز روانيست كه خداى ناكرده براى جلب