درگاهش رو آورند و اقرار و اعتراف در پيش آنها را چون اقرار در پيشگاه مقدّس خودش قبول نمايد و بخشش آن بندهء مقرّب را در حكم بخشايش خويشتن محاسبه فرمايد . چون چنين خواهى خدا خواهد چنين * حق برآرد آرزوى متّقين امّا آن‌چه دربارهء عمل روحانيان و دانشمندان مسيحيت به عنوان فضيلت و برترى ذكر كرده‌اند ، در اصلْ عمل آنها چنين نيست ، بلكه از اين جهت كه آنها به اين كار بدون داشتن اجازهء خاص يا رخصت عمومى مبادرت كرده بودند مىباشد مانند آن‌چه در صحيفهء مباركهء سجاديه دربارهء نماز جمعه آمده است كه امام - صلوات اللَّه عليه - مىفرمايد : « اللّهمَ انَّ هذا المَقام لِخُلفائك و اصْفِيائك قَد ابْتَزُّوها و أنت المقدِّرُ لِذلك . . . ؛ خدايا ! اين جايگاه و رتبت جانشينان و برگزيدگان توست كه به زور گرفته‌اند تويى تقدير كننده بر اين » . و اين دلالت بر عدم جواز و عدم مشروعيت نماز جمعه نمىكند ، بلكه آنان آن را با نيروى خود از اهل آنها گرفته‌اند ، اين همان است كه مسيحيان انجام مىدهند . انتقاد كننده حرف خود را چنين توجيه و مىگويد : « پناه جستن و كمك طلبيدن در اين قبيل از دعاها عبارت از اين است كه ، ما از امامان عليهم السلام بخواهيم كه ما را شفاعت نمايند يا به وسيلهء آنان متوسّل به خدا مىشويم كه توسّط آنها و به خاطر آنها ببخشايد و اين عمل جايز و به آن در قرآن تصريح شده است » .