انجام دهد ، سپس هدايت پذيرد بخشنده‌ام » و نيز مىفرمايد : « خدا فقط از باتقوايان ( عمل را ) مىپذيرد » پس هر كسى كه در برابر آنچه خدا به وسيلهء انبيا آورده تقوا پيشه كند ، خداى را در حالى كه ايمان به او آورده ملاقات خواهد كرد . گروهى در اين دنيا مردند پيش از آن‌كه هدايت شوند ، و خود گمان مىكردند كه ايمان داشته‌اند ، و مشرك بوده‌اند ، در حالى كه خود آگاه نبودند ، و دليلش نيز روشن است ، زيرا به خانه از درش وارد نشده ، و از غير راهى كه خدا فرموده وارد شده و در نتيجه راه سقوط را پيمودند . خدا اطاعت ولىّ امر را به اطاعت از رسول پيوند داده و اطاعت از رسول را به‌اطاعت از خود وصل نموده ، پس اگر كسى اطاعت واليان امر را ترك كند ، اطاعت خدا و رسولش را ترك گفته است ، و همين اقرار و تسليم دربرابر آنچه از طرف خدا بر مردم نازل شده مىباشدكه در قرآن مىفرمايد : « زينت‌هاى خود را به هنگام حضور در مساجد برداريد » و دين خود را از خانه‌هايى فراگيريد كه خدا اراده فرموده كه نامش در آن خانه‌ها بلند شود ، زيرا خدا به شما خبرداده كه : « آنان افرادى هستند كه نه تجارت و نه دادو ستدى آنان را از ياد خدا باز نمىدارد ، و همواره نماز را به پا داشته و زكات مىپردازند و از روزى كه قلب‌ها و ديده‌ها در آن روز زير و رو مىشود بيم دارند » . خداى متعال انبيا را براى ابلاغ امر خود برگزيد ، سپس آنان را در هشدارهايى كه مىدادند تصديق فرموده و در قرآن مىفرمايد : « هيچ امّتى نيامده مگر اين كه در ميان آنان هشداردهنده‌اى بوده است » پس كسى كه جاهل است ، گمراه است و كسى كه هشيار و بيدار است ، عاقل و هدايت يافته است ، زيرا خداى متعال مىفرمايد : « چه بسا ديده‌ها كور نمىشود ، ولى قلب‌ها كه در سينه‌هاست كور مىشوند » آرى ، چگونه كسى كه بصيرت دل ندارد ، هدايت مىشود ؟ و چگونه راه را مىبيند كسى كه مورد هشدار واقع نشده است ؟ پس ، از