رسول خدا صلى الله عليه و آله پيروى كنيد ، و در برابر آنچه از نزد خدا براى شما آورد خاضع شويد و از آثار هدايت الهى پيروى كنيد ، زيرا آن آثار ، نشانه‌هاى امانت و تقواى الهى است ، و آگاه باشيد ! اگر كسى منكر عيسىبن‌مريم عليهما السلام شده ، و ساير پيامبران را قبول كند ، اين شخص ايمان ندارد ، پس راه را با علامت و راهنما برويد وآثار هدايت الهى رااز پس پرده‌هاپيداكنيد تا دين شما كامل شده و ايمان شمابه خداى پروردگار عالميان ايمان درستى شود . حاصل بحث با غور و تتبّع در مضمون روايت فوق به نكات زير دست مىيابيم : الف ) منظور از هدايت در آيهء : « وَ إنِّى لَغَفّارٌ لِمَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى » « 1 » ؛ راه‌يابى به سوى ولايت اهل بيت است . طبرى در تفسير خود از ثابت بُنانى نقل مىكند كه معناى هدايت در آيهء فوق ، هدايت به سوى ولايت اهل بيت نبى اكرم صلى الله عليه و آله است . « 2 » ابوالقاسم حسكانى نيز ، با همين مضمون رواياتى را نقل نموده است . « 3 » دقّت در مضمون آيه نيز مىرساند كه منظور از « هدايت » همان ولايت اهل بيت عليهم السلام مىباشد ، زيرا مراد از « تاب » توبه از آلودگى به « شرك » است ، نه « معصيت » ، چرا كه با وجود ايمان ، وجود توبه از معصيت محقّق است و چون در آيهء مزبور ، توبه قبل از ايمان ذكر شده است ، پس منظور چيزى جز توبه از شرك نيست و معناى ايمان نيز « خضوع در برابر خداوند همراه عمل صالح » مىباشد . لازم به توضيح است كه ظهور عطف به « ثُمَّ » در جايى است كه معطوف

--> ( 1 ) . طه ( 20 ) آيهء 82 ( 2 ) . تفسير طبرى ، ج 16 ، ص 195 ( 3 ) . حسكانى ، شواهد التنزيل لقواعد التنزيل ، ج 1 ، ص 375