بسته هستند و در فطرت آنها آميخته مىباشد . در اين جمله مىفرمايد : تعقل و پى بردن به وجود خدا در عقل‌ها روشن است . مرجع بحث ميان توحيد و ماديگرى - بعد از اعتراف و اقرار هر دو مكتب به اين كه موجودات جهان كنونى خود به خود به وجود نيامده‌اند - اين نكته است كه آيا پيدايش آنها از مبدئى كه داراى علم و اراده است سرچشمه گرفته يا برحسب تصادف از طبيعت فاقد شعور به وجود آمده ؟ در اين زمينه بهترين راه حل و صراط مستقيم خداشناسى اين است كه در دفتر وجود و كتاب هستى مطالعهء دقيق نماييم و از نظر نظم و هدف و حكمت كه نمايانگر مبدأ تواناست به آفريدگار عالم هستى ايمان آوريم . روى همين انگيزه است كه قرآن كريم با تأكيدات بسيار ، براى شناخت خداوند بشر را به مطالعه در خلقت و ساختمان موجودات سوق مىدهد . در نهج البلاغه و روايات ائمهء معصومين عليهم السلام مانند توحيد مفضّل ، بسيار تأكيد شده كه جامعهء بشرى در آيات فراوان و نشانه‌هاى علم و حكمت و ارادهء پروردگار متعال در جهان آفرينش دقت نموده ، جان خود را روشنى بخشند . حال به اين آيهء شريفه توجه فرماييد : « وَجَعَلْنا اللَّيْلَ وَالنَّهارَ آيَتَيْنِ فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْل‌ِوَجَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالحِسابَ وَكُلَّ شَىءٍ فَصَّلْناهُ تَفْصِيلًا » ؛ « 1 » ما روز و شب را دو نشانه قرار داديم بدين ترتيب كه نشانهء شب را

--> ( 1 ) . اسراء ، آيهء 12 . .