نمىتواند بفهمد خوردنىها و آشاميدنىهايى كه منع شده براى انسان در مسيرش به سوى خدا ضرر دارد و يا با روح و جسم وى سازگار نيست . مثلًا گوشت خوك و شراب حرام است و زيان دارد و يا بايد در ماه رمضان از خوردن و آشاميدن خوددارى كرد . يا ازدواج با خواهر و مادر و عمه و خاله ممنوع است و زيان دارد و يا جمع ميان دو خواهر داراى مفسده است و هم‌بسترى در حالت عادت زنانگى خوب نيست و . . . پس مكتب وحى است كه جزئيات شكر را با داشتن ديدى بسيار برتر از ديد افراد نخبه معين مىنمايد . شكر نعمت فهم و حافظه و مواهب معنوى در به كار بردن و آموختن چنين علومى است كه در روايت پيشين بيان شد و نيز نعمت‌هاى ديگر از اعضا و جوارح و صرف آنها در چه مواردى ؟ مكتب وحى كه عين عدل است ( از ديدگاه نبوت نه از ديدگاه محدود بشر ) جزئيات موارد به كارگيرى آن را بيان كرده و مسلّماً هر كس كه توفيق عمل به آن ترتيب را يافت نعمت‌ها را در مورد خود به مصرف رسانده و سپاس‌گزار آن نعمت‌ها مىشود . پس شكر نعمت‌هايى كه خداى متعال به آن فرمان صادر كرده و به افزايش آن وعدهء حتمى داده ، در صرف كردن آنها به ترتيبى است كه مكتب وحى دستور داده و همان ، موجب مزيد نعمت است و به دست آوردن آن جزئيات در غير مكتب وحى ممكن نيست . چنانچه به آن ترتيب ، عمل نشد موجب كفران و بلاهاى اجتماعى است . پس يگانه راه سپاس‌گزارى نعمت‌ها در پيروى از مكتب وحى ، و تيره روزى و بدبختى در سركشى از آن است .