اگر ما فرضاً از حديث غدير چشم بپوشيم ، باز هم دلالت اين دو روايت بر امامت و خلافت على عليه السلام و اهل بيت براى افراد منصف ، حجت بالغه است ! ازاين‌رو مىبينيم صديقهء طاهره عليه السلام مىفرمايند : لَفَظْتُهمْ بَعْدَ أنْ عَجَمْتُهمْ ؛ پس از آن‌كه آنان را خوب آزمودم به دور انداختم . يعنى پس از آن همه تأكيد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دربارهء على عليه السلام - پس از رحلت آن بزرگوار - گويى على عليه السلام را نمىشناسند ، و گويى كه پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء مقام و شخصيت وى سخنى نگفته است ، و چنان از كنار مسئله بىتفاوت گذشتند ، مثل اين كه چنين احاديثى نيست ! چرا قريش به على عليه السلام تمايل نداشت ؟ متن : ما الذي نقموا من أبيالحسن ؟ نقموا و اللّه منه نكير سيفه و قلّة مبالاته لحتفه و شدّة وطأتِهِ ، و نَكال وَقْعَتِهِ ، و تنمّره في ذات اللّه . شرح : راستى چه چيزى باعث شد كه اين‌چنين از ابوالحسن انتقام بگيرند ؟ آنان از قاطعيت شمشير على عليه السلام و بىباكى او از مرگ ، و قدم‌هاى استوار ، و خشم الهى او در هراس بودند . در طول تاريخ افراد زيادى بوده‌اند كه در برابر مرگ بىاعتنا بوده و بر اساس همين جرأت و جسارت نام آنان در تاريخ به عنوان مردان بزرگ ثبت شده است ، و يا افرادى هم بوده‌اند كه داراى اخلاص فراوان بودند ؛ ولى معمولًا جرأت و جسارت نداشتند . صديقهء طاهره عليه السلام مىفرمايند اين