شمرده مىشدند . خليفه و اجماع مسلمانان متن : هؤلاءِ المسلمون بيني و بينكِ قلّدوني ما تَقلّدْتُ و باتّفاقٍ منهم اخذتُ ما اخذتُ . شرح : در اين قسمت ، خليفه در مقابل صديقهء طاهره ادعاى اجماع امت و اتفاق آرا را مطرح مىكند كه مردم به خلافت وى رأى داده‌اند . عامه نيز در تصحيح خلافت وى اجماع را حجت قطعى مىدانند و حجت بودن اجماع را مستند به فرمايش رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىدانند « 1 » . اصل اين روايت نيز خود خليفه است . در روايت صدوق از امام صادق عليه السلام است : مولاى متقيان - صلوات اللّه عليه - از خليفه سؤال فرمود : چرا به اين امر با عظمت اقدام كردى ؟ جواب داد : حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : امت من بر گم راهى اجتماع نمىكنند . چون اجتماع مسلمانان را ديدم ، از حديث پيامبر پيروى كردم و محال دانستم كه اجتماع آنان بر خلاف هدايت باشد . اگر مىدانستم يك نفر هم از رأى به خلافت من تخلف مىكرد ، از پذيرفتن خلافت امتناع مىكردم . « 2 » جواب : پس از پذيرش صحت روايت ، متبادر از اين روايات آن است كه اگر پس از مشورت با امت در مورد كارى و با اختيار و تأمل و با اتفاق آرا

--> ( 1 ) . التاج الجامع ، ج 3 ، ص 428 : إن اللّه لا يَجْمَعُ أمتّي - أو قال - أمّة محمد صلى الله عليه و آله على ضلالة . . ( 2 ) . خصال ، ج 2 ، ص 548 . .