سقوط قرار داده ، به جنگ و مقابله بر خواهند خواست ؛ زيرا انقلاب ، رياست و ثروت را كه موقعيت آنها در گرو آن است ، را تهديد مىكند . اينان نيز دو طبقه هستند : اوّل : طبقهء فرمانروايان كه در اثر ظلم و غصب حقوق جامعه بر دوش مردم سوار شده و همهء مواهب را از آن خود مىدانند و با در دست داشتن قدرت شيطانى ، طبقات مردم را مطابق ميل خود عليه قيام انبيا و مصلحان تاريخ ، بسيج مىكنند . قرآن از اين طبقه ، به « مستكبرين » تعبير مىنمايد . دوم : طبقهء اسير در دست آنان كه قرآن اين طبقه را « مستضعفين » مىنامند و عذر آنان را در پيروى از مستكبران نمىپذيرد . طبقهء ديگر ، دشمنان بسيار خطرناك و نقاب‌دار داخلى هستند و بىترديد خطر اينان قابل مقايسه با خطر دشمنان روياروى نيست . قرآن كريم از آنان به « منافقين » تعبير مىنمايد . كتاب الهى پر است از معرفى آنان و هشدار به مسلمانان كه از خطر آنان آگاه باشند ، و با معرفى ترفند آنان ، از فريب و تزوير و چندچهرگى ، كه اينك به صورت داغ‌ترين مؤمنان در آمده‌اند ، هشدار مىدهد كه آنان مىخواهند به تدريج تلاش‌هاى طاقت‌فرساى انبيا و تودهء طرفدار انبيا را به هدر داده و آن را از داخل پوسانده و بىمحتوا سازند . « الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ . . . » ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . نساء ، آيات 141 - 143 . .