1 . حق قصاص ؛ 2 . صلح كردن به ديه در صورتى كه جانى حاضر باشد ؛ 3 . عفو بدون خون بها . نكتهء لطيف در آيه آن است كه قاتل را برادر معرفى مىكند : « فمن عفى لَه مِن اخيه . . . » با تحريك عواطف اولياى مقتول و اين كه مقتول با اين جنايت ، از برادرى ساقط نشده و در حكم آن است كه بفرمايد : با اين جنايت هنوز از برادر دينى بودن بيرون نرفته ، توجه مىدهد كه بهتر است قصاص ، با تخفيف عملى شود و يا اصلًا مورد عفو قرار گيرد . اين است صراط مستقيم بدون افراط و تفريط . وفاى به نذر زمينهء مغفرت الهى متن : والوفاءَ بالنَّذرِ تَعريضاً لِلمَغفرةِ . شرح : نذر عبارت است از كار ثوابى كه شخص مكلف بر عهدهء خود واجب مىسازد ، مانند اين كه در نذر مطلق ، نذركننده مىگويد : براى خداست بر ذمهء من مثلًا دو ركعت نماز مستحبى بخوانم يا فلان عمل مرجوح را ترك نمايم . يا در نذر مشروط بگويد : بر عهدهء من است براى خدا ، اگر مثلًا مريض شفا يافت ، فلان عبادت را به جا آورم و يا فلان عمل مرجوح را ترك نمايم . وفا و به جا آوردن نذر در قرآن مورد مدح قرار داده شده است . چنان كه در آيهء 7 سورهء هل أتى مىخوانيم : « يُوفُونَ بِالنَّذرِ وَيَخافُونَ يَوْماً كانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيراً » ؛ اين عده ( به اتفاق مفسرين ، مراد مولاى متقيان و فاطمهء زهرا - صلوات الله عليهما - مىباشد . ) به نذر خود وفا