با قرآن بر طرف نمود و يا منبع معارف الهى و معاد و احكام و قوانين الهى ، رسول اكرم صلى الله عليه و آله است و بايد با كسب روشنايى از وجود شريفش در قرآن تفكر و تأمل نمود . مىبينيم در عصر رسول صلى الله عليه و آله اصلًا اختلافى در عقايد پيش نيامد . معرفى مقامى كه بتواند با الهام از غيب ، قرآن را تفسير كند ، جز از ناحيهء خود پيامبر ، از ناحيهء ديگرى ميسور نيست ؛ لذا مىبينيم پيامبر ، عديل قرآن پس از خود را معرفى مىكند : كتابَ اللّهِ و عترتِى ، تا جامعهء اسلامى دچار خلأ فكرى نشده و پراكندگى ايجاد نشود . به همين مناسبت مىبينيم كه جز مولاى متقيان و ائمهء معصومين عليهم السلام كسى مدعى نشد كه به قرآن احاطه داشته و نه فقط تفسير آن را در سطح متعارف مىداند بلكه تا هفتاد بطن بر معناى آن احاطه داشته باشد . بنابراين در هر بُعدى ، پيروى از اهل بيت عليهم السلام و اطاعت از آنها مايهء نظام امت است . اين امر مايه ايمنى از هر گونه افتراق و اختلاف و موجب نظام در همه ابعاد در جامعه اسلامى مىباشد و با اتصال وحيانىاى كه با عالم غيب دارند جواب گوى رشد افكار بشرى در هر رشته از اقتصاد ، سياست ، حقوق مدنى و جزايى و صدها نظاير آن‌كه رو به تكامل است مىباشند . جهاد مايه عزت اسلام متن : والجهاد عزّاً للإسلامِ . شرح : در اين فراز ، جهاد به معناى لغوى آن يعنى پيكار مىباشد . فقهاى اسلام از مجموع آيات و روايات وارده ، اقسامى براى احكام جهاد به دست