آورده و براى هر يك اصطلاح خاصى دارند كه در ذيل به‌طور گذرا به آنها اشاره مىشود : جهاد به معناى عام عبارت است از بذل نفس و مال براى اعتلاى كلمهء اسلام و بر پا داشتن شعائر ايمان . تعريف با قيد « اعلاى كلمه اسلام » شامل جهاد با كفار و با قيد « بر پا داشتن شعائر ايمان » شامل جنگ با طائفهء موسوم به « بُغاة » مىشود . « بغاة » جمع « باغى » است و آنها گروهى هستند كه بر امام معصوم عليه السلام شورش نمايند و از اطاعتش سر پيچى كنند ، مانند گروهى كه در جنگ جمل و يا صفيّن بودند . جهاد تهاجمى و دفاعى جهاد بر دو قسم است : جهاد تهاجمى براى دعوت به اسلام و هجوم به كفار و نشر آيين الهى و گسترش دين در روى زمين و جهاد دفاعى براى دفاع و راندن دشمن از سرزمين‌هاى اسلامى . در جهاد تهاجمى به اتفاق فقها اذن امام معصوم عليه السلام شرط است و نمىتوان با اذن فقها كه نُواب عام هستند به اين قسم جهاد ، اقدام نمود . جهاد تهاجمى با سه طايفه صورت مىگيرد : 1 . بُغاة ؛ يعنى افرادى كه اسلحه به دست گيرند و عليه امام واجب الاطاعه طغيان كنند . 2 . اهل كتاب ؛ يعنى يهود و نصارى و مجوس . جهاد با اين سه گروه در صورتى است كه از دادن جزيه خوددارى نمايند . در اين صورت امام