و اين صفات ياد شده يافت نمى شود مگر در عترت وخاندان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) . به همين خاطر است كه پيامبر ، مردم را به تبعيت از آنان وصيت كرده و آنان را مقارن و همتاى قرآن قرار داده و فرموده است : من دو چيز را بين شما باقى مى گذارم ، كتاب خدا و اهل بيتم . پس امام زمان ( عليه السلام ) ، قرآن را براى امت تلاوت مى كنند و آن را براى مردم تفسير كرده و علوم و معجزات آن را آشكار مى كنند و آن را به زبان تمام مردم عالم برايشان تفسير مى نمايند . السلام عليك يا تالي كتاب الله وترجمانه الف ) ترجمان قرآن به اين معنى است كه امام زمان ( عليه السلام ) قرآن را به زبانهاى مردم برايشان ترجمه و تفسير مى كنند . آنان كه خود عربى را مى دانند ، باز نياز به تفسير امام ( عليه السلام ) دارند كه ترجمه هم ناميده مىشود . و آنان كه عربى نمى دانند ، هم نياز به ترجمه دارند و هم نياز به تفسير آن . ابن منظور مى گويد : ترجمان ، هم با فتحه و هم با ضمه خوانده مىشود و او كسى است كه كلام را ترجمه مىكند ، يعنى از يك زبانى به زبان ديگر منتقل مىكند ؛ و جمع آن تراجم است . ( 1 ) حجيت قرآن كامل نمى شود مگر با مفسّرى رسمى كه عهده دار آن باشد . چرا كه قرآن داراى محكم و متشابه ، عام وخاص ، ناسخ و منسوخ و . . . است . به همين دليل است كه در روايات وارد شده كه قرآن را فقط كسى مى فهمد كه مورد خطاب قرآن باشد و مورد خطاب قرآن همانا اهل بيت ( عليهم السلام ) هستند ، پس ايشان ، قرآن را به بهترين نحو مى فهمند و به بهترين وجه تلاوت مى كنند .

--> ( 1 ) - لسان العرب ج 12 ص 66