السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
107
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
مقابل دريافت اجرت حاضر به شير دادن باشد ، حقّ او ساقط مىگردد و پدر مىتواند كودك را به دايه بدهد 6 ( - - - ) دايه ) . مستحب است شير از هر دو پستان به كودك داده شود . 7 مدت رضاع : مدت كامل رضاع دو سال قمرى است و تا 21 ماهگى نيز جايز است ؛ ليكن كمتر از آن بدون ضرورت جايز نيست . هرچند از برخى قول به جواز آن نقل شده است . شير دادن بيش از دو سال تا يكى دو ماه بنابر قول مشهور جايز است . 8 شير دادن به غير فرزند : شير دادن به كودك ديگرى با شرايطى موجب محرميّت مىگردد . اين شرايط عبارتند از : 1 . شير ، حاصل ازدواج صحيح باشد . شير حاصل از راه نا مشروع موجب محرميّت نمىگردد . 9 2 . سن كودك زير دو سال قمرى باشد . شير دادن پس از دوسالگى موجب محرميّت نيست . در اينكه اين شرط در فرزند مرضعه نيز معتبر است يا نه ، اختلاف است . بنابر اعتبار ، چنانچه فرزند مرضعه دو سالش تمام شده باشد ، شير دادن به كودكى ديگر موجب محرميت نمىشود . 10 3 . صاحب شير يكى باشد . بنابر اين ، اگر كودك مقدار شير لازم در حصول محرميت را از پستان دو زن كه شوهرشان متفاوت است بخورد ، محرميت حاصل نمىشود . 11 4 . كودك به مقدار لازم شير بخورد . بنابر اين ، صرف شير خوردن كودك از پستان زن براى حصول محرميت كافى نيست . در مقدار لازم براى محرميت اختلاف است . بنابر مشهور ، محرميت با تحقق يكى از تقديرهاى سه گانهء اثر ، زمان و عدد حاصل مىشود . مراد از اثر آن است كه كودك به اندازهاى شير بخورد كه بر اثر آن در بدنش گوشت برويد واستخوانهايش محكم گردد . در اينكه در حصول محرميت ، تحقق هردو ( روييدن گوشت ومحكم شدن استخوانها ) معتبر است يا تحقق يكى كفايت مىكند ، اختلاف است . در هر صورت تحقق اثر بايد معلول شيردادن به تنهايى باشد ، به گونهاى كه به آن منتسب گردد .