السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
108
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى)
مراد از زمان ، شير خوردن به مدت يك شبانه روز و مراد از عدد ، پانزده بار شير خوردن است . برخى ، ده بار را نيز كافى دانستهاند . 12 بنابر قول مشهور شرط حصول محرميت به هريك از تقديرهاى سه گانه ، آن است كه كودك از پستان شير بخورد نه آنكه شير را به حلق او بريزند ؛ 13 چنان كه شرط حصول محرميت به عدد آن است كه كودك در هر بار به طور كامل و نيز پى درپى شير بخورد . 14 ملاك دركامل بودن شيرخوردن ، عرف است . برخى گفتهاند : ملاك آن ، سيرشدن كودك درهربار و رها كردن پستان از روى سيرى است . 15 مراد از پى در پى بودن رضاع آن است كه كودك در اثناى عدد از زنى ديگر شير نخورد . بنابر اين اگر بعض عدد را از زنى و بعض آن را از زنى ديگر شير بخورد ، محرميت حاصل نمىشود ؛ هرچند صاحب هر دو شير يك مرد باشد و زن اول پس از فاصلهء زن دوم ، عدد را كامل كند . 16 در تقدير به اثر ، نه كامل شير خوردن در هر بار شرط است و نه پى در پى خوردن آن . برخى ، در تقدير به زمان ، آن دو را شرط دانستهاند . 17 شير خوردن از پستان زن مرده موجب حصول محرميت نيست . 18 اثبات رضاع : رضاع به شهادت دو مرد عادل و نيز بنابر قول مشهور ، چهار زن يا يك مرد و دو زن عادل ثابت مىشود . شهادت يك زن و حتّى دو زن عادل بنابر قول مشهور كفايت نمىكند . 19 احكام : رضاع با شرايط ياد شده موجب انتشار محرميّت از شير دهنده و صاحب شير به شيرخوار و نسل وى و بالعكس ، از كودك به آن دو و حرمت ازدواج آنان با يكديگر مىگردد . در نتيجه ، كودك و فرزندان او ، فرزندان آن دو به شمار رفته ، شير دهنده ، مادر و صاحب شير ، پدر شيرخوار و نياكان آن دو ، اجداد او و فرزندان هر يك از آن دو ، برادران و خواهران كودك و برادر و خواهر ايشان ، خاله و دايى ، عمه و عموى شيرخوار محسوب مىگردند . 20