انجام هر فعّاليّتى كه عنوان « منكر » بر آن صادق است ، بپرهيزند . انواع آزادى : آزادى به اعتبار فعّاليّت‌هاى گوناگون آدمى به انواع زير تقسيم مىشود : 1 . آزادى عقيده : انسان در انديشيدن و اعتقاد آزاد است و كسى نمىتواند ديگرى را به انتخاب دينى مجبور كند - همچنان كه كسى بر باقى ماندن بر دين منتخب خود نيز مجبور نمىشود - ولى اگر با آزادى ، اسلام اختيار كرد ، حق تغيير دين خود را ندارد ( - - ) ارتداد ) . كافرانى كه در سرزمين اسلامى زندگى مىكنند ، بر اساس ضوابطى ، در ابراز عقيدهء خود بدون فراخواندن مسلمانان به آن آزادند . همچنين در انجام مراسم عبادى و نيز عمل بر طبق شريعت خود در ازدواج ، ارث و معاملات ، آزادى دارند ؛ به شرط آن كه آنچه را نزد مسلمانان منكر است ، به طور علنى مرتكب نشوند . براى حلّ اختلافات خود نيز مىتوانند نزد قاضى مسلمانان يا قاضى خودشان مراجعه كنند و دولت اسلامى تا جايى كه به حال مسلمانان ضرر و با مصالح كشور اسلامى منافات نداشته باشد ، نمىتواند در شئون آنان دخالت نمايد ( - - ) اهل ذمّه ) . 2 . آزادى بيان و قلم : بر اساس اصل حريّت ، آدمى در ابراز انديشه‌ها و افكار خود و نيز چاپ و نشر آن‌ها آزاد است ، امّا پرهيز از دروغ ، نشر باطل ، ترويج منكرات ، اهانت به فرد يا جامعه و آنچه موجب تضعيف نظام و امّت اسلامى است ، واجب و ارتكاب آن‌ها حرام مىباشد . از اين رو ، چاپ و نشر محصولات فرهنگى و كتاب‌هاى منحرف ( - - ) كتب ضالّه ) جايز نيست و دولت اسلامى مىتواند از آن جلوگيرى كند و يا در صورت نشر ، آن‌ها را جمع‌آورى نمايد . دولت اسلامى همچنين در دوران جنگ مىتواند از فعّاليّت مطبوعاتى كه باعث تضعيف روحيّهء رزمندگان اسلام مىشوند يا اسرار را براى دشمن فاش مىكنند ، جلوگيرى كند . 3 . آزادى اجتماعات : بر اساس اصل حريّت ، مردم از حق برپايى اجتماعات