مسأله 147 - در صحّت عمل نايب دو امر معتبر است : اوّل - قصد نيابت از طرف منوب عنه . دوّم - معيّن نمودن وى و لو اجمالا . بنابراين اگر نايب عملى را به قصد نيابت از ديگرى بدون تعيين وى - و لو اجمالا - انجام دهد ، از طرف منوب عنه شمرده نمىشود ، همچنانكه اگر عملى را بدون قصد نيابت بجاى آورد ، براى منوب عنه واقع نمىگردد . مسأله 148 - همچنانكه نيابت با اجاره صحيح است ، با جعاله و با شرط ضمن عقد نيز صحيح مىباشد . مسأله 149 - اگر نايب قبل از احرام بميرد ، حج بر ذمهء ميت باقى مىماند ، و واجب است وصى يا وارث براى حج از طرف ميّت شخص ديگرى را نايب بگيرد . و امّا اگر نايب پس از احرام و قبل از ورود به حرم فوت كند ، براى ميّت مجزى است ، و در اين حكم فرقى بين اقسام حج نيست ، و همچنين بين اين كه حج نيابتى با اجاره و يا تبرّعا انجام گيرد فرقى نيست . مسأله 150 - اگر اجير بعد از احرام بميرد ، اجاره نسبت به فراغت ذمّهء ميت منعقد مىشود ، در اين صورت وى استحقاق تمام اجرت را دارد ، ولى اگر اجاره بر اعمال حج منعقد شده باشد ، در اين صورت تمامى اجرت بر تمامى اعمال و مناسك حج تقسيم مىگردد و اجير به نسبت ، سهم خود را از آن مىبرد . مسأله 151 - اگر اجير قبل از احرام بميرد ، مطلقا استحقاق اجرت را ندارد ، چه اجاره بر فراغ ذمهء ميت منعقد گرديده باشد و چه بر اعمال