مسأله 97 - وظيفهء شخص عاجزى كه شخصا اميدى به انجام اعمال حج ندارد اين است كه فردى را به مكّهء مكرّمه براى حج بفرستد ، و اگر كسى به صورت مجّانى از طرف وى حج نمايد ، مجزى نيست . مسأله 98 - اگر براى مستطيعى در سال اول استطاعتش مرضى يا مانع ديگرى پيش آيد كه نتواند حج را انجام دهد ، در اين صورت اگر يقين داشته باشد كه اين مانع تا آخر عمر وى باقى خواهد ماند ، واجب است در همان سال براى حج نايب بگيرد و در تأخير آن معذور نيست ، البته اگر اطمينان داشته باشد كه در صورت تأخير تا سال آينده ، حج از او فوت نخواهد شد ، بعيد نيست تأخير جايز باشد گرچه تأخير خلاف احتياط است . مسأله 99 - مواردى كه واجب است نايب بگيرد فرقى بين اينكه علم به ادامهء وجود مانع تا آخر عمر داشته باشد و يا اطمينان بدان حاصل نمايد ، و يا اينكه تعبّدا استمرار وجود مانع را بپذيرد وجود ندارد ، بنابراين در تمام اين فرضها واجب است نايب بگيرد . مسأله 100 - لازم نيست نايب براى شخصى كه ناتوان و زنده است فردى باشد كه اولين بار به حج مىرود ، گرچه چنين باشد بهتر است . مسأله 101 - اگر كسى از جانب شخص زندهء ناتوان كه استطاعت مالى دارد نايب شود ، كفايت مىكند حتّى اگر نايب زن باشد . مسأله 102 - اگر كسى عذر مادرزادى داشته باشد كه شخصا نمىتواند به حج برود ، بعيد نيست نايب گرفتن براى او واجب باشد . و اگر بدون انجام حج از دنيا برود ، از تركهء او حج انجام دهد ، و احوط