آن است كه از ورثهء او نيز اجازه گرفته شود . احكام نايب گرفتن مسأله 103 - اگر بر كسى حج واجب شود و با فراهم بودن همهء شرايط تا هنگام وفات آن را انجام ندهد ، واجب است حج نيابتى از جانب او انجام گيرد و هزينه‌هاى اين حجّ از تركهء وى پرداخت مىگردد ؛ بنابراين اگر ميت به حج وصيّت نكرده باشد ، تنها هزينهء حج ميقاتى از تركهء او داده مىشود و بيش از اين مقدار ميت حق ندارد ، و در حج ميقاتى هزينهء سفر از ميقات به بعد به نايب داده مىشود كه مخارج آن كمتر از هزينه حج بلدى است ؛ بنابراين اگر در نواحى ميقات مانند مدينهء منوره كسى پيدا شود كه امكان اجير نمودن وى براى حج باشد ، نايب گرفتن او كافى است . و امّا اگر ميّت به حج وصيّت كرده است ، هزينهء حج بلدى از تركهء او داده مىشود ، يعنى اگر ميت در مورد ثلث اموال خويش وصيت كرده باشد كه در موارد خير و احسان صرف شود ، واجب است اوّل هزينه و مخارج حج از اصل و مجموع تركه جدا گردد و سپس ما بقى اموال به سه قسمت تقسيم گرديده و يك قسمت آن طبق وصيّت ميّت مصرف گردد . مسأله 104 - اگر ميّت به انجام حج وصيت نمايد و در ضمن ، ثلث مالش را براى موارد ديگر وصيت كند ، در مرحلهء اوّل واجب است از كلّ تركه هزينهء يك حج بلدى پرداخت گردد ، سپس ثلث باقيمانده در موارد وصيّت صرف شود .