آورد و سپس از دنيا برود ، در اين صورت كفايت نمىكند ، و اگر قبل از اينكه نايب حج را از طرف او انجام دهد ، بهبود يابد و قدرت انجام حج را پيدا كند ، به طريق اولى حج نايب كفايت نمىكند . مسأله 93 - كسى كه وجوب حج بر او مستقر شده ، بعد از احرام و دخول در حرم فوت كند ، از حجّة الاسلام او كفايت مىكند و در اين مسأله فرقى بين حج تمتّع و حج افراد نيست . مسأله 94 - اگر كسى در اثناى عمرهء تمتع فوت كند ، از حجة الاسلام كفايت مىكند ؛ ولى اگر اثناى حجّ افراد فوت كند ، مجزى از عمرهء مفردهء آن نيست . حكم مذكور به حجة الاسلام اختصاص دارد و حج واجب نذرى و يا حجّى كه به دليل فاسد شدن حج قبلى بر گردن شخص آمده و يا موارد ديگر را شامل نمىشود . مسأله 95 - اگر شخصى داخل حرم شود و سپس به هر دليلى از آن خارج گردد و در خارج حرم بميرد ، كفايت نمودن از حجّة الاسلام بدون اشكال نخواهد بود ، و بنابر احتياط قضا ترك نشود . مسأله 96 - اگر شخصى به علت بيمارى يا پيرى و يا موانع ديگر قدرت بر انجام اعمال حج را شخصا نداشته و اميدى نيز به اعادهء توانايى خويش تا آخر عمر ندارد ، وظيفه‌اش آن است كه نايب بگيرد ، و اگر اين كار تا هنگام فوت وى به دلايلى انجام نگيرد ، بر وليّش واجب است كه شخصى را به نيابت از وى به حج بفرستد و هزينهء حج از تركهء وى پرداخت مىشود ، البته اگر شخصى در سال استطاعت خود فوت نمايد ، چيزى بر گردن او نيست .