همچنانكه امكانات مالى با وجود اموال در نزد شخص محقّق مىگردد ، با داشتن اموالى در ذمّهء ديگران به صورت قرض نيز صادق است ، به شرط اينكه وقت اداى قرض رسيده و امكان به دست آوردن آن باشد . مسأله 13 - مراد از توشه ، داشتن قدرت مالى جهت هزينه‌هاى سفر حج براى رفت و برگشت و هنگام انجام اعمال آن است . و امّا وسيلهء نقليّه ، هنگامى از امكانات مالى شمرده مىشود كه نيازمند به آن باشد ، مانند سوار شدن و يا حمل بار و توشهء راه ؛ بنابراين اگر شخص توانايى داشته باشد كه پياده به حج برود بدون آنكه به سختى و مشقّت بيفتد ، مستطيع شمرده مىشود و استطاعتش متوقّف بر وجود وسيلهء نقليه نيست . مسأله 14 - لازم نيست كه مكلف در وطن خود امكانات مالى داشته باشد ، بلكه اگر براى تجارت و يا كار به شهرى نزديك ميقات ، مثل مدينهء منوره مسافرت كند و مالى به دست بياورد كه هزينه‌هاى حج از همانجا را كفايت كند ، حجّ بر او واجب مىگردد . و همچنين اگر با مشقّت و سختى به محلّى كه نزديك ميقات است مسافرت كند و سپس آنجا مالى به دست آورد كه كفاف هزينهء حج را مىكند ، حج بر او واجب مىشود ؛ بلكه حتى اگر بعد از اينكه با مشقّت و سختى احرام بسته است ، مال كافى براى حج به دست آورد ، بايد به ميقات مراجعت نموده و دوباره براى حجّة الاسلام محرم شود ، و اگر برگشتن به ميقات ممكن نباشد ، در صورتى كه سر راه او ميقات ديگرى باشد ، واجب است از آنجا احرام ببندد ، و اگر نباشد از محلّ فعلى محرم