صاحب كتاب « الفردوس » اين تتمّه را بر آن حديث افزوده است كه فرمود : « بعد ما منتقل شديم تا در عبدالمطّلب قرار گرفتيم : نبوّت مال من شد و براى على وصيّت بود . » « 1 » 34 - روايت وصابى يمينى شافعى وى اين حديث را در باب پنجم ( رواياتى كه از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم درباره‌ى حضرت على عليه السلام وارد شده ) ، آورده است كه على عليه السلام هم‌چون جان آن‌حضرت و به مانند سر نسبت به تن شريفش مىباشد . و آنان دو نور بودند در پيشگاه خداوند متعال ، چهارده‌هزار سال پيش از آن‌كه حضرت آدم را بيافريند . نيز حضرت رسول فرمود : « از سوى من كسى جز خودم و يا على چيزى نمىگويد و ادا نمىكند . » اين روايت را از كتاب « المناقب » تأليف احمد به سندش و كتاب « الشفاء » تأليف ابن‌اسبوع اندلسى از قول سلمان رضىاللَّه‌تعالىعنه آورده است . « 2 » چون قبلًا عين متن دو حديث مذكور را هر كدام در جاى خود قبلًا آورده‌ايم ، ديگر تكرار نمىكنيم . 35 - روايت جمال محدّث شيرازى وى اين حديث را در كتاب « الاربعين » از ابن‌عبّاس از حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده و مىافزايد : اين حديث همان حديثى است كه در ديباچه‌ى كتاب در بيت يادشده‌ى زير ، بدان اشارت رفته بود : هما ظهرا شخصين و النّور واحد * بنص حديث النفس و النور فاعلمن « 3 »

--> ( 1 ) . التبر المذاب فى بيان ترتيب الاصحاب خطّى . ( 2 ) . الاكتفاء فيفضل الأربعة الخلفا خطّى . ( 3 ) . الأربعين - خطّى . آن دو ، به صورت دو نفر ظاهر شدند ، ولى نور يكى بود به نصّ حديث نفس و حديث نور ؛ پس بدان و آگاه باش