را تسبيح مىكرديم ، هزار سال پيش از آن‌كه آدم را بيافريند . هنگامى كه نور به عبدالمطّلب رسيد ، او را دو نيم كرد ، نيمى در عبداللَّه و نيمى در صلب ابوطالب قرار گرفت . و از اسم خود براى اسمى جدا كرد : خداوند محمود است و من محمّد ، و خداوند اعلى است و اين على . » « 1 » شرح حال او در بخش مربوط به « حديث ثقلين » شرح حال ابن‌عبدالبرّ قرطبى از قول ذهبى نقل شد كه گفته بود : وى پيشوايى دين‌دار ، ثقه ، متقن ، علّامه ، متبحّر و داراى سنّت و روش و پيروانى است . در همان موضع ، چندين مدرك از منابع شرح حال او را نگاشتيم . « 2 » 6 - روايت خطيب بغدادى گنجى روايت خطيب را بدين عبارت آورده است : باب هشتاد و هفت : در اين‌كه على از نور پيامبر آفريده شده است : ابراهيم‌بن بركات خشوعى در مسجد ربوه در غوطة از نواحى دمشق از حافظ علىبن‌حسن ، از ابوالقاسم هبةاللَّه ، از حافظ ابوبكر خطيب ، از علىّبن‌محمّد بن‌عبداللَّه عدل ، از ابوعلى حسن‌بن‌صفوان ، از محمّدبن‌سهل عطار ، از ابوذكوان ، از حرب‌بن‌بيان ضرير كه از اهالى قيساريّه است ، از احمدبن‌عمرو ، از احمدبن‌عبداللَّه ، از عبيداللَّه‌بن‌عمرو ، از عبدالكريم جزرى ، از عكرمة ، از ابن‌عبّاس روايت كند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « خداوند چهل هزار سال پيش از آن كه دنيا را بيافريند ، شاخه‌اى از نور آفريد و آن را در جلو عرش قرار داد تا اين‌كه آغاز بعثت من فرا رسيد ، نيمى از آن را جدا كرد و پيامبرتان را آفريد و نيم ديگر علىّبن‌ابىطالب است . » گنجى مىافزايد : پيشواى اهل شام [ ابن‌عساكر ] از پيشوا و امام اهل عراق

--> ( 1 ) . بهجةالمجالس و انس‌الجالس ، حاجى خليفه چلبى آن را در كشف‌الظنون آورده و گويد : از كتاب‌هاى معتبر در محاضرات است . ( 2 ) . بنگريد : مجلّد حديث ثقلين ، ترجمه‌ى فارسى ، ص 293 . ( ويراستار )