يازدهم - ابن‌حجر . كه حديث را صحيح دانسته است . « 1 » دوازدهم - اسكندرى كه عبارت او چنين است : « و امّا برترى آن حضرت بر آدم عليه السلام ، از گفتار آن حضرت برمىآيد كه فرمود : « كنت نبيّاً و آدم بين الماء و الطين و آدم و من دونه من الانبياء يوم القيامة تحت لوايى » و نيز گفتار آن حضرت برمىآيد : « إنّي اوّل شافع و انّى اوّل مشفع ، و انّي اوّل من تنشق الارض عنه . » « 2 » سيزدهم - محمّدبن‌يوسف شامى گويد : به روايات شعبى و غير او - از آن‌چه كه در باب گذشته گفتيم - استدلال مىشود بر اين‌كه آن حضرت متولّد شده در حالى كه پيامبر بوده است ، زيرا نبوّت آن حضرت از همان لحظه‌اى است كه از او عهد و ميثاق گرفته شد ، به هنگامى كه از پشت حضرت آدم بيرون آمد . و از همان زمان پيامبر بود ، لكن زمان ورود او به دنيا پس از آن زمان بود و اين تأخير ، مانع از نبوّت آن حضرت نيست ، مانند كسى كه براى ولايت و سرپرستى جايى مأموريّت مىيابد ولى زمان تصرّف در آن منطقه در آينده خواهد بود كه حكم ولايت ، از همان آغاز دادن مأموريّت براى او ثابت است ، هر چند كه تصرّفش متأخّر از آن زمان باشد . و احاديث پيشين در بخش تقدّم نبوّت آن حضرت ، در اين مطلب صراحت دارد . آن‌گاه حديث و حاصل كلام سبكى را نقل مىكند . « 3 » چهاردهم - عيدروس گويد : « بدان كه خداوند سبحان ، هنگامى كه اراده فرمود آفريده‌هايش را پديد آورد ، از انوار صمديّه‌ى خود در حقيقت محمّديه تابانيد . آن‌گاه همه‌ى عوالم بالا و پايين را - مطابق آن‌چه كه حكمت بالغه‌اش ايجاب مىكرد و در اراده و علمش پيشى گرفته بود - از آن‌ها بيرون كشيد . آنگاه كمالات و مقام نبوّت آن حضرت

--> ( 1 ) . المنح المكيّه فى شرح الهمزيّة . ( 2 ) . لطائف المنن : 47 - 48 . من پيامبر بودم در حالى كه آدم بين گل و آب بود . بنابراين حضرت آدم و ديگر پيامبران تا روز قيامت زير پرچم من مىباشند . منم نخستين شفيع و نخستين كسى كه شفاعتش پذيرفته مىشود ، و نخستين كسى هستم كه از زمين سر برون مىآورد و زمين از روى او شكافته مىشود . ( 3 ) . السيرة الشاميه .