شيخ سليمان جمل نيز در كتاب « الفتوحات الاحمدية فى شرح الهمزية » همين مضامين را آورده است . نويسنده مىافزايد : همين‌سان است على عليه السلام در همه‌ى آن‌چه كه گفته شد . بدين روى ، پيش افتادن ديگران بر آن حضرت زشت و ناروا است . دوم - بوصيرى گويد : تتباهى بك العصور و تسهو * بك علياءُ و بعدها علياءُ - روزگاران به حضرتت مباهات مىكنند و اين برترى پيوسته بالاتر و بالاتر مىرود . ابن‌حجر در شرح اين بيت گويد : [ تتباهى ] يعنى افتخار و مباهات مىكند [ بك ] يعنى به وجود تو [ العصور ] يعنى زمان‌هاى طولانى ، از زمان آدم تا روز قيامت و بعد از آن . پس هر زمانى بر زمان پيش از خود ، به وجود در تو در آن زمان مباهات مىكند زيرا كمالى داشته كه بالاتر از زمان پيش از خود بوده است ، گرچه در ضمن وجود پدران تو . لكن افتخار زمان ظهور و بروز تو در اين عالم ، بيش از دوران گذشته است . پس از آن دوران رشد ، شيرخوارگى ، شكافته شدن سينه‌ات ، پرستش تو در غار حرا و ديگر جاها ، دوران نبوّت و پيامبرى تو ، زمان فراخوانى مردم به سوى خدا ، دوران روى آوردن مردم به تو ، زمان معراج تو ، دوران هجرتت ، روزگار جنگ و جهادت ، اعزام لشكر و بسيج نيروها ، زمان پيروزىهايت ، زمان ورود دسته‌جمعى مردم به دين خداوند ، زمان حج حضرتت ، و سرانجام دوران پيروانت با تمام اختلافات و تفاوت‌هايى كه با يك‌ديگر دارند تا روز قيامت ، همان‌گونه كه بر اين مطلب حديث مشهور دلالت دارد كه فرمود : « لاتزال طائفة من امّتي » الخ بدين‌سان مزايا و برترىهاى او در هر دوره‌اى از دوران زندگانىاش ، نسبت به گذشته رو به فزونى است . به همان اندازه ، آن دوره بر دوره‌هاى قبلى افتخار و مباهات مىكند . همين‌گونه است زمان‌هاى بعدى كه مزايا و مراتبش از مراتب قبلى استمداد كرده و اعمال و كردارهاى بعد ، به مراتب تصاعدى تا بىنهايت رو به افزايش است . زيرا هر كسى كه به دستورات آن حضرت عمل مىكند و با واسطه بين طبقه‌ى خود و طبقات