عبارت : « ففّى النبوّة و فى علىّ الخلافة » نبوّت در من و در على خلافت است . اين عبارت در روايت اينان آمده است : 1 - ابوالحسن ابن‌مغازلى واسطى در : « مناقب اميرالمؤمنين عليه السلام » 2 - شيرويه ديلمى در « فردوس الاخبار » 3 - سيد على همدانى در « المودّة فى القربى » و « روضة الفردوس » 4 - سيد محمود گيسو دراز در كتاب « الاسمار » 5 - احمدبن‌ابراهيم در : « جواهر النفائس » 6 - واعظ هروى در « رياض الفضائل » همين مضمون ، به لفظى ديگر وارد شده : كان اسمى فى الرسالة و النبوة و كان اسمه فى الخلافة و الشجاعة اين مطلب در روايت حموينى در فرائد السمطين آمده است . 2 - تصريح به وصايت حضرت على عليه السلام در اين حديث به وصايت حضرت على عليه السلام در متن حديث با اين عبارت تصريح كرده است : « فأخرجنى نبيّاً و اخرج عليّاً وصيّاً » : مرا پيامبر و على را به عنوان وصى بيرون آورد . در روايت حافظ « ابن‌المغازلى » در باب « مناقب اميرالمؤمنين » . همچنين به لفظ « و كان لى النبوّة و لعلىّ الوصيّة » در روايت : احمدبن محمّدبن احمد حافى حسينى شافعى در كتاب « التبر المذاب » 3 - فرشتگان و ديگر موجودات ، از آن نور ، تسبيح پروردگار را آموختند بخشى از عبارات موجود در حديث نور ، بر اين مطلب دلالت دارند كه آن نور تسبيح و تقديس پروردگار مىكرد و مطيع و فرمانبردار خداوند بود . عبارت حديث ابن‌عبدالبرّ در « بهجة المجالس » چنين است : من و على از يك نور آفريده شديم كه در سمت راست عرش ، خداوند را تسبيح مىكرد .