يگانه مبلّغ از سوى رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، تا آن‌جا كه از ابن‌عبّاس در توصيف اين صفت در بيانى چنين وارد شده است : « شاخه‌هاى پاكيزه ، ريشه‌هاى مبارك ، معدن رحمت ، وارثان پيامبران ، بازمانده‌ى پيشوايان و جانشينان جانشينان ، از آنان است آنكه يادش پاكيزه و اسمش مبارك است ، احمد رضى و رسول امّى كه از شجره مباركه است ؛ نيك‌سرشت و واضح البرهان است ، و مبلّغ بعد از او با بيان تأويل و به حُكم تفسير ، علىّبن‌ابىطالب ، از خداوند بر او درود پسنديده و زكات برتر باد ، جز مؤمن متّقى او را دوست نمىدارد ، و جز منافق شقى او را دشمن نمىدارد . » « 1 » و به راستى كه اصحاب پيامبر اين حقيقت را پذيرفتند و آنان كه بعد آمدند از ايشان پيروى كردند ؛ چون به گونه‌اى كاملًا واضح برايشان ثابت شده بود تا آن‌جا كه گروهى از علماى مشهور اهل سنّت به آن اعتراف كرده و بعضى از متعصبين مانند ابن روزبهان شيرازى به آن اذعان نموده‌اند ، آن‌جا كه صريحاً گفته است : « او بدون هيچ نزاعى جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در ابلاغ دانش است » بدون هر نزاعى . و اين عبارت او در پاسخ به علّامه حلّى است : « آن‌چه از دانش اميرالمؤمنين ذكر كرده ، پس ترديدى نيست كه او از دانشمندان امّت است و مردم در دانش به او نيازمند هستند ، چرا چنين نباشد ؟ در حالى كه او جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در ابلاغ دانش و نوآورىهاى حقايق معارف است ، پس كسى در اين‌باره نزاعى ندارد . » 8 - انتشار دانش از على ابن‌تيميّه گويد : « از سوى ديگر ، اين بر خلاف آن چيزى مىباشد كه از تواتر دانسته مىشود ؛ چون دانش از سوى پيامبر بدون على به تمام شهرهاى اسلام رسيد » اين نيز سخنى نابخردانه و متعصّبانه است چون : اوّلًا : ادّعايى باطل است كه دروغ‌بودنش آشكار است . ثانياً : ادّعاى متواتربودنش دروغى ديگر است .

--> ( 1 ) . زين‌الفتى فى تفسير سورة هل‌أتى - دست‌نويس است .