دستانشان چيزهايى مانند دم گاو است . » و سپس نكوهش ابن‌جوزى ، آورده است : « گويم : نه به خداوند سوگند آن باطل نيست ؛ بلكه در نهايت صحّت است . مسلم در صحيحش آن را نقل كرده است . شيخ‌الاسلام ابن‌حجر در « القول المسدّد » گويد : اين حديثى صحيح است و مسلم آن را از گروهى از استادانش نقل كرده است . . . و ابن‌جوزى در تقليد از ابن‌حبّان در اين مورد خطاى سنگينى كرده است و ابن‌حبّان در مورد « أفلح » اشتباه كرده و او را به سبب اين حديث تضعيف نموده است . . . و ابن‌جوزى بد كرده است ؛ چون حديثى را كه در صحيح مسلم آمده در « الموضوعات » ذكر نموده است و اين از شگفتىهاى او مىباشد . » و در آن بعد از حديث « اگر بخشنده‌اى از يك قوم نزد شما آمد او را گرامى بداريد . » آمده است : « گويم : بلكه شگفتا از اين مؤلّف كه اين‌گونه بر ردّ حديث‌هايى ثابت ، بدون كاوش و پژوهش پافشارى مىكند ! حديث « اگر بخشنده‌اى از يك قوم نزد شما آمد او را گرامى داريد » از روايت بيش از ده نفر از صحابه نقل شده است و متواتر است ؛ طبق نظر آنان كه در تواتر به روايت ده نفر اكتفا مىكنند . و سيوطى در آغاز كتاب « النكت البديعات على الموضوعات » گويد : « و بعد كتاب « الموضوعات » گردآورى امام أبوالفرج ابن‌جوزى است كه حافظان را در گذشته و حال تنبّه داده‌اند كه در آن سهل‌انگارىهاى بسيار است و حديث‌هايى در آن آمده كه ساختگى نيست ؛ بلكه از گروه حديث‌هاى ضعيف مىباشند و نيز حديث‌هاى حسن و صحيح هم در آن هست ؛ بلكه در آن حديث از صحيح مسلم نيز هست كه حافظ ابوالفضل ابن‌حجر به آن تذكّر داده است و در آن حديثى از صحيح بخارى از روايت حمادبن‌شاكر ديدم و حديث ديگرى كه متن آن در بخارى از روايت صحابى ديگرى غير از آنى است كه او حديث را از او نقل كرده است . . . » و در پايان گويد : « اين آخرين حديثى است كه در بخش ضميمه اين كتاب نقل كرده‌ام از حديث‌هايى كه راهى براى ثبت آن‌ها در رده‌ى « ساختگىها » نيست و تعدادشان سيصد حديث است كه يكى از آن‌ها در صحيح مسلم و يكى ديگر در صحيح بخارى به روايت حمادبن‌شاكر ، قرار دارد . و در مسند احمد سى و هشت حديث و در سنن ابوداوود نُه حديث و در جامع ترمذى سى حديث و در سنن