بيشتر قرآن را حفظ كرد و در اصول تشيّع ، به غايت و نهايت رسيد . از شهرهاى گوناگون [ براى فراگيرى دانش ] به سوى او كوچ مىكردند . او در دانش قرآن و غريب ( واژه شناسى ) و نحو از ديگران پيشى گرفت . در روزگار « المقتفِى » در بغداد ، بر منبر وعظ نشست و او را به شگفتى آورد ؛ از اين روى ، المقتفى بر وى خلعت پوشاند . ابن شهرآشوب خوبروى ، نيكو چهره و محاسن ، راستگو ، شيرين سخن ، صاحب دانش فراوان و خاشع و عابد و شب‌زنده‌دار بود . وى هميشه با وضو بود . ابن ابوطِى در تاريخش او را بسيار ستوده است . وى در سال 558 از دنيا رفت . « 1 » 2 . فيروزآبادى : ابوجعفر ، رشيد الدين ، محمّد بن على بن شهرآشوب مازندرانىِ شيعى ، در اصول تشيّع ، به غايت و نهايت رسيد . او در دانش قرآن و لغت و نحو از ديگران پيشى گرفت . در روزگار « المقتفِى » بر منبر وعظ نشست و وى را به شگفتى آورد ؛ از اين روى ، المقتفى بر او خلعت پوشاند . ابن شهرآشوب دانشى گسترده و عبادتى فراوان داشت و هميشه با وضو بود . وى صاحب كتابهايى چون « الفصول في النحو » ، « المكنون و المخزون في عيون الفنون » ، « أسباب نزول القرآن » ، « متشابه القرآن » ، « الأعلام » ، « الطرائق في الحدود و الحقائق » و كتاب « الجديدة » - كه مطالب سودمند و ناب فراوانى را در آن گرد آورده است - مىباشد . او در سال 588 چشم از جهان فروبست . « 2 » 3 . سيوطى : ابوجعفر ، رشيد الدين ، محمّد بن على بن شهرآشوب سروى مازندرانىِ شيعى : صفدى درباره‌اش گفته است : او در دانش قرآن و غريب ( واژه شناسى ) و نحو از ديگران پيش بود و دانشى گسترده و عبادت و خشوعى فراوان داشت . وى كتابهاى : « الفصول في النحو » ، « أسباب نزول القرآن » ، « متشابه القرآن » ، « مناقب عليّ بن أبيطالب » ، « المكنون » و . . . را تأليف كرد . « 3 »

--> ( 1 ) . الوافى بالوفيات 4 / 164 . ( 2 ) . البُلغَه فى تراجم ائمّة النحو و اللّغه / 240 . ( 3 ) . بغية الوعاه فى طبقات اللّغويّين و النحاه / 77 .