اين آيه هيچ ارتباطى با رهبرى و رياست در دنيا ندارد . اين جايگاه با توجّه به حديث امام رضا عليه السلام مخصوص خويشان رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله است . علاوه بر اين كه مفسران گفته‌اند : آيهء « عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقامًا مَحْمُودًا » ؛ « 1 » « اميد است پروردگارت تو را به مقام پسنديده برساند » . به معناى شفاعت است . پس اگر پيامبر گرامى دربارهء همهء مردم مىتواند شفاعت نمايد ، پس فرزندان و خويشان وى نسبت به ديگران سزاوارترند . هم‌چنين در آيهء « وَلَسَوْفَ يُعْطيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى » ؛ « 2 » « و خداوند تو را آن چنان خواهد بخشيد تا خشنود گردى » نيز گفته‌اند : به معناى شفاعت است . دستاويز ديگر جاحظ اين آيه است كه مىفرمايد : « وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ » ؛ « 3 » و بر آنان خبر و داستان دو فرزند حضرت آدم را بخوان . اين آيه نيز هيچ ربطى به آنچه گفته ندارد . آن گاه جاحظ داستان نوح عليه السلام و كنعان را دستاويز كرده است

--> ( 1 ) . سوره اسراء : آيه 79 . ( 2 ) . سوره ضحى : آيه 5 . ( 3 ) . سوره مائده : آيه 27 .