جهاتى در دلالت آيه بنابر آن چه گذشت ، اين آيه مباركه هر گونه كه معنا بشود بر امامت و سرپرستى امير مؤمنان على و خاندان پيامبر اكرم عليهم السلام ، از چند جهت دلالت دارد : 1 . خويشاوندى خاندانى و امامت اگر براى نسبت خويشاوندى ارزشى در ايجاد سرپرستى و امامت ، نباشد بدون شك اميرالمؤمنين عليه السلام ، از همهء جهات ديگر به نحو كامل ، برترين فرد موجود بوده‌اند كه استحقاق امامت را داشته‌اند . . . لكن با اين حال ، عنوان خويشاوندى در اين جا دخل و ارزشى پيدا كرده است ؛ همانطور كه به زودى خواهيد ديد . سيد ابن طاووس حلّى رحمه اللَّه در ردّ رساله عثمانيه جاحظ ؛ سخن بسيار زيبايى دارد . وى مىگويد :