فرقه عثمانيه باور دارند كه هيچ گاه شخصى به رياست و سرپرستى دين نمىرسد مگر با دين . آن‌ها در ادامه مطلب با عبارت‌هاى بسيار طولانى و بىپايه ، كتاب خود را پر نموده و سخنانى نظم گونه و كلماتى درست و نادرست را دستاويز خود قرار داده‌اند . آن گاه سيد بن طاووس در بيان اين باور مىافزايد : نظر شيعه اين نيست كه شايستگى سرپرستى و رياست فقط به خويشاوندى منحصر است - با اين بيان تمام آن اشكالاتى را كه مطرح كرده‌اند ، از بين مىرود - بلكه شيعيان مىگويند : اگر خويشاوندى دليلى براى شايستگى باشد ، بنى هاشم سزاوارترند و از ميان بنى هاشم ، على عليه السلام نيز از همه آنان سزاوارتر است . اگر به پيوند سببى باشد ، باز على عليه السلام برتر است ؛ زيرا او تنها داماد پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مىباشد . اگر هم به پرورش و تربيت است ؛ باز على عليه السلام بالاتر از ديگران است ، و اگر به ولادت از بهترين زنان است ، پس باز على عليه السلام والاتر است . اگر به مهاجرت باشد ، پس باز على عليه السلام به جاى پيامبر در بستر آن حضرت خفت و سبب مهاجرت پيامبر شد . پس تمام مهاجران جز پيامبر ، بر سر سفره ايثار و از خود گذشتى او قرار دارند .