بأربعة عشر ألف عام ، فلمّا خلق اللَّه آدم ، قسّم ذلك النور جزئين ، فجزء أنا و جزء علي ؛ چهارده هزار سال پيش از آفرينش آدم ، من و على نورى در پيشگاه خداوند متعال بوديم . هنگامى كه خداوند متعال آدم را آفريد ، آن نور را به دو بخش تقسيم فرمود ؛ بخشى من بودم و بخشى على بود . اين حديث را بزرگان اهل تسنّن از جمله : 1 . احمد بن حنبل ؛ 2 . ابو حاتم رازى ؛ 3 . ابن مردويه اصفهانى ؛ 4 . ابو نعيم اصفهانى ؛ 5 . ابن عبدالبرّ قرطبى ؛ 6 . خطيب بغدادى ؛ 7 . ابن عساكر دمشقى ؛ 8 . عبدالكريم رافعى قزوينى ، پيشواى بزرگ اهل تسنّن ؛ 9 . شيخ الاسلام ابن حجر عسقلانى . و گروهى ديگر توسّط عدّه‌اى از اصحاب رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله از آن حضرت نقل كرده‌اند كه برخى از سندهاى اين روايت