به روايت تِرمذى اين قضيّه را تِرمذى نيز در صحيح خود نقل كرده است . وى مىگويد : اسحاق بن موسى انصارى از معن ( بن عيسى ) ، از مالك بن انس ، از هِشام بن عُرْوَه ، از پدرش نقل مىكند كه عايشه گويد : پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرمود : به ابوبكر بگوييد براى مردم نماز بخواند . عايشه گفت : اى رسول خدا ! اگر ابوبكر در جايگاه شما بايستد ، مردم از شدّت گريه او [ قرائت را ] نمىشنوند . به عمر دستور دهيد براى مردم نماز بخواند . عايشه گويد : به حفصه گفتم : به او بگو كه ابوبكر وقتى در جايگاه شما بايستد ، مردم از شدّت گريه او [ قرائت را ] نمىشنوند ؛ از اين رو به عمر دستور دهيد براى مردم پيش‌نماز شود . حفصه اين كار را انجام داد . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما همچون زنان مصر در زمان يوسف [ به دنبال خواستهء خود ] هستيد . به ابوبكر بگوييد براى مردم نماز بخواند . حفصه به عايشه گفت : هرگز از تو خيرى به من نرسيد . ابوعيسى گويد : اين حديث صحيح و معتبر است .