ترمِذى اين روايت را در همين بخش ، از عبداللَّه بن مسعود ، ابوموسى ، ابن عبّاس ، سالم بن عبيد و عبداللَّه بن زمعه نقل مىكند . « 1 » به روايت ابوداوود ابوداوود در كتاب سنن خود به نقل اين حديث پرداخته است . وى اين گونه نقل مىكند : 1 . عبداللَّه بن محمّد نفيلى ، از محمّد بن سلمه ، از محمّد بن إسحاق ، از زُهْرى ، از عبدالملك بن ابى بكر بن عبدالرحمان بن حارث بن هِشام ، از پدرش نقل مىكند كه عبداللَّه بن زمعه به نقل از عايشه گويد : هنگامى كه بيمارى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شدّت يافت ، من با گروهى از مسلمانان نزد ايشان بودم . بلال ايشان را براى نماز صدا زد . پيامبر فرمود : به كسى بگوييد براى مردم نماز بخواند . عبداللَّه بن زمعه از خانه خارج شد و متوجّه شد كه عمر در بين مردم است - و ابوبكر حضور نداشت - گفتم : اى عمر ! برخيز و براى مردم نماز بخوان .

--> ( 1 ) . صحيح تِرمذى : 5 / 379 ، كتاب مناقب ، باب مناقب مشترك ابوبكر و عمر ، حديث 3692 .