اتّفاق نظرى نيز از جانب امّت پيامبر جز بر ابوبكر يافت نمىشود . . . « 1 » . بسيار واضح است كه شريف جرجانى در اين استدلال ، به نبودِ هر گونه سخن صريح و بيان آشكار از سوى خدا و پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله بر امامت ابوبكر اعتراف دارد . وى تنها دليل بر امامت ابوبكر را اجماع و اتّفاق نظر امت مىداند . 2 - همچنين وى در جاى ديگرى از شرح المواقف چنين مىنويسد : فصل دوم دربارهء شروط امامت است . عموم علماى ما بر اين باورند كه كسى اهليّت و استحقاق امامت را دارد كه در اصول و فروع دين مجتهد باشد تا بتواند امور دين را برپا دارد و قادر باشد كه اقامه حجّت نموده و شبهات وارده بر عقايد دينى را حل كند . . . همچنين بايستى شجاع باشد تا قدرت بر دفاع و حمايت از حوزه دين و حفظ حريم اسلام را با ثبات قدم در نبردها داشته باشد . . . . همچنين امام بايد عادل باشد تا بر كسى ستم روا ندارد ، چرا كه گاهى فاسق ، اموال مردم را براى اهداف شخصى به كار مىگيرد و حقوق ديگران را تباه مىسازد ؛ و نيز امام بايد عاقل باشد تا

--> ( 1 ) شرح المواقف : 8 / 354 .