صلاحيّت تصرّف در امور شرعى و كشوردارى را داشته باشد ؛ و نيز امام بايد بالغ باشد كه عقل بچگى راه به جايى نبرد . . . . اين صفات هشتگانه يا پنجگانه ، شروط معتبر امامت هستند كه از طريق اجماع و اتّفاق نظر علما به اثبات رسيده است « 1 » . آن سان كه روشن است وى در اين سخن نيز تصريح كرده است كه شرط امامت علم و عدالت است و . . . البتّه اين شروط با اتّفاق نظر علما به اثبات رسيده است . . . ؛ هر چند بهتر است كه شرط شجاعت در امام و « با ثبات قدم در نبردها بودن » را از شرايط امامت - كه شريف جرجانى بدان اشاره نموده است - به فراموشى بسپاريم و حال و روز ابوبكر در جنگ احد « 2 » ، خيبر « 3 » و . . . را يادآور نشويم ( ! ! ) « 4 » .

--> ( 1 ) شرح المواقف : 8 / 349 - 350 . ( 2 ) براى آگاهى از ماجراى ابوبكر در اين جنگ مىتوانيد روايت ابو داوود طيالسى ، ابن سعد ، طبرانى ، ابن حِبّان ، دارقُطْنى ، ابن عساكر ، ضياء مَقْدِسى و ديگران را در كنز العمال : 10 / 424 حديث 30025 ببينيد . ( 3 ) براى آگاهى از ماجراى ابوبكر در جنگ خيبر به روايت احمد ، ابن ابى شيبه ، بزّار ، طبرى ، حاكم ، بيهقى ، ضياء مَقْدِسى ، هيثمى و ديگران در كنز العمال : 10 / 461 حديث‌هاى 30117 - 30135 مراجعه كنيد كه روايات متعددى نقل كرده است . ( 4 ) شايان يادآورى است كه ما در مقابل ترجمهء عبارات مندرج در منابع اهل تسنّن كه محل تأمّل و دقّت نظر مىباشند ، علامت ( ! ! ) را نهاده‌ايم .