اين معنا همان معناى واقعى ولايت است . از اين رو در هر مورد كه واژه ولايت به كار رفته باشد ، اين معنا در آن لحاظ شده است . به عنوان نمونه به دوست و رفيق و همسايه ولىّ گفته مىشود . به شخصى كه با شما هم‌پيمان بوده و قسم خورده كه شما را يارى كند ، ولىّ مىگويند . پدر ولىّ است ، خداوند متعال ولىّ است و پيامبر او نيز ولىّ است و موارد ديگرى در همين معنا وجود دارد كه به آن‌ها ولىّ گفته مىشود . اين معنا در تمامى موارد كاربرد واژه ولايت وجود دارد ، وقتى كه به همسايه ولىّ گفته مىشود يعنى او سزاوارترين كسى است كه كارهاى همسايه‌اش را انجام داده و عهده‌دار امور او گردد . اگر براى كسى مشكلى پيش آيد نزديك‌ترين كسى كه به يارى او مىشتابد و در بر طرف كردن آن مشكل او را كمك مىكند و كارهاى آن شخص را به عهده مىگيرد همسايه اوست ، كه به آن حقّ همسايگى نيز گفته مىشود . كسى كه هم‌پيمان كسى مىشود ، يا كسى كه به يارى ديگرى مىآيد ، و يا برادر انسان ، هر كدام داراى نوعى ولايت هستند ، اما يك معناى واحد در تمامى اين موارد موجود است كه همان معناى قيام به امر و عهده‌دار شدن كارهاى ديگرى است .