رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله دروغ ببندد ، بلكه بر عكس گمان مىكنيد كه او در ادّعايش صادق باشد ، چرا دربارهء حضرت زهرا عليها السلام - فقط به عنوان يك صحابى همانند ديگر صحابه - چنين گمانى را نداريد ؟ ب - ابن حَجَر عسقلانى در فتح البارى مىگويد : « وفي هذا الحديث دليل على قبول خبر الواحد العدل من الصحابة ، ولو جرّ ذلك نفعاً لنفسه » « 1 » « اين حديث دليلى است بر اين كه سخن صحابى عادل به صورت انفرادى بايد مورد قبول باشد ، گرچه اين سخن سودى براى او در پى داشته باشد » . پس ، اين توجيه ، بر قبول سخن او دلالت مىكند ؛ چرا كه ابوبكر از جابر شاهدى بر صحّت ادّعايش نخواسته است ؛ امّا اين برخورد كجا و برخورد او با زهرا عليها السلام كه مىگفت : « رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله فدك را به او بخشيده است و فدك را مِلك او قرار داده است » ، كجا ؟ ! ج - عينى در كتاب عمدة القارى فى شرح صحيح البُخارى مىگويد : « إنّما لم يلتمس شاهداً منه - أيمن جابر - لأنّه عدل ، بالكتاب والسنّه ، أمّا الكتاب فقوله تعالى : « كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ

--> ( 1 ) فتح البارى فى شرح البُخارى : 4 / 375 .