ديگر ذهبى به نام ميزان الإعتدال مراجعه مىكنيم ، مىبينيم كه در آن جا نيز از اين شخص ياد كرده است و از حافظ محمّد بن احمد كوفى ، ابى بشر دولابى « 1 » نقل مىكند و مىگويد : « . . . . كان مستقيم الأمر عامّة دهره ، ثمّ في آخر أيّامه كان أكثر ما يقرأ عليه المثالب ، حضرتُه ورجل يقرأ عليه : إنّ عمر رفس فاطمة حتّى أسقطت بمحسن » « 2 » « او در طول زندگانى خود داراى عقيدهء مستقيم بود ؛ امّا در روزهاى پايانى عمر ، بيشترين رواياتى كه بر او خوانده مىشد دربارهء كارهاى ننگ‌آور صحابه بود . روزى بر او وارد شدم ، ديدم شخصى نزد او چنين مىخواند : عمر با لگد به فاطمه زد و او محسن را سقط كرد » . ملاحظه مىكنيد ! اين راوى در طول زندگانى داراى عقيدهء مستقيم بود ؛ امّا چون در پايان زندگانى ، روايات مربوط به كارهاى ننگ‌آور صحابه را نقل مىكند ، از عقيدهء مستقيم خارج مىشود ! ! آرى ! اگر در آن هنگام ، اين راوى نمىآمد و آن روايت را براى او

--> ( 1 ) سير أعلام النبلاء : 14 / 309 . ( 2 ) ميزان الإعتدال : 1 / 139 .