خلاصهء چينش مبانى علماى متعصّب اهل سنّت در يك جمله چنين است : به مقتضاى احاديثى كه از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مبنى بر واجب بودن پيروى از خلفا و اميران رسيده ، مىتوان گفت : حسين بن على طغيان‌گر است ! آرى ، همانا خواندن و نوشتن چنين سخنانى ، هر قلب آكنده از محبّت حضرت سيّدالشهداء عليه السلام را دچار غم و پريشانى مىكند و اگر وظيفهء ما دفاع از مذهب و مكتب اهل بيت عليهم السلام نبود ، هرگز چنين كلماتى را نقل نمىكرديم . آن گاه عبدالمغيث حنبلى بغدادى در پاسخ اشكالات بر يزيد مىنويسد : « به احترام پدرش نبايد چيزى به يزيد گفت » . آرى ، نگوييد يزيد شرب خمر مىكرد . نگوييد يزيد بن معاويه با زن‌هاى مَحرمِ خويش نكاح مىكرد و كسى حقيقتى از كردارهاى يزيد را به گوش ديگران نرساند و . . . ! چرا نبايد چيزى گفت ؟ چون به احترام پدر يزيد بايد سكوت كرد ! اين‌ها از جمله مطالب كتابى است كه حنبلى بغدادى در پوشاندن و مخفى نمودن حقايق تاريخى نوشته است . ولى هرگز حقايق مخفى نمىماند و حتّى گاهى حقايق امور بر قلم عالمان و انديشمندان آنان جارى مىشود و هر چند گفته‌هاى ابن عربى و عبدالمغيث حنبلى ، منشأ و دليلى مىگردد كه برخى از متعصّبين از يزيد و اعمال ناشايست او دفاع كنند ؛ ولى از طرف ديگر باعث شده است كه عالمان اهل سنّت در ردّ آنان سخن‌هايى بگويند و بنويسند ؛ مانند حافظ ابوالفرج ابن جوزى حنبلى كه كتاب الردّ على المتعصب العنيد المانع من ذمّ يزيد را در ردّ كتاب عبدالمغيث حنبلى نوشته است . وى معاصر با عبدالمغيث و درگذشته سال 597 هجرى مىباشد .