3 . شيوهء تكذيب سومين شيوه ، تكذيب حادثهء عاشوراست . ابن تيميّه مبارزه خود را با اين شيوه سر گرفته است و مىگويد يزيد ، هرگز قاتل امام حسين عليه السلام نبوده و او هيچ گاه همسران و وابستگان امام را اسير نكرده و اين حرف‌ها دروغ است . وى اين گونه مىنويسد : إنّ يزيد لم يأمر بقتل الحسين باتّفاق أهل النقل و لكن كتب إلى ابن زياد أن يمنعه عن ولاية العراق والحسين رضي اللَّه عنه كان يظنّ أنّ أهل العراق ينصرونه . . . فقاتلوه حتّى قتل شهيداً مظلوماً رضي اللَّه عنه . ولمّا بلغ ذلك يزيد أظهر التوجّع على ذلك و ظهر البكاء في داره . و لم يسب له حريماً أصلًا ، بل أكرم أهل بيته وأجازهم حتّى ردّهم إلى بلدهم ؛ « 1 » همانا يزيد به كشتن سيّدالشهداء عليه السلام امر نكرده و همهء علما ( كه شامل راويان و تاريخ نگاران مىشوند ) بر اين مطلب اتّفاق نظر دارند . فقط يزيد به ابن زياد نامه‌اى نوشت كه تو از برپايى حكومت حسين رضي اللَّه عنه در عراق جلوگيرى كن . آنها با حسين بن على رضي اللَّه عنه به جنگ برخاستند تا او را مظلومانه به شهادت رساندند و چون خبر به يزيد رسيد ، اظهار ناراحتى كرد و گريست . او هرگز خاندان سيّدالشهداء را به اسارت نبرد ؛ بلكه آنان را اكرام و احترام كرد تا به شهر و ديارشان برگشتند ! پس سيّدالشهداء شهيد است و مظلومانه نيز شهيد شده و عبارت « رضى اللَّه عنه »

--> ( 1 ) . منهاج السنّه : 4 / 472 .