السيد علي الحسيني الميلاني
78
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)
« اللَّهُ يَصْطَفي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ سَميعٌ بَصيرٌ * يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَما خَلْفَهُمْ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ اْلأُمُورُ » ؛ « 1 » خداوند از فرشتگان و همچنين از مردم رسولانى برمىگزيند . خداوند شنوا و بيناست . آن چه در پيش رو و پشت سر آنهاست مىداند و تمامى امور به سوى خداوند باز مىگردد . بنابراين ، درست است كه اصطفاء از خداوند متعال و فعل الاهى است و به خداوند متعال نسبت داده شده ؛ امّا اصطفاء او از روى علم و به بركت عبوديّت بوده كه گفتيم ، راه را پيدا كرده و در آن راه حركت كنند . شاهد بر اين مطلب در آيات و روايات فراوان است . در مباحث پيشتر نيز مقدارى بيان شد . در آيهء مباركهء ديگرى در خطاب به رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله مىخوانيم : « وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقامًا مَحْمُودًا » ؛ « 2 » مقدارى از شب را به تهجّد [ و نماز و عبادت ] سپرى كن . اين يك وظيفهاى اضافى براى توست . اميد كه پروردگار تو را به مقامى در خور ستايش برانگيزاند . بنابراين آيه ، تهجّد مقدّمهء مقام محمود مىشود ، همچنين در اين آيهاى كه مىخوانيم تأمّل كنيد ! خداوند متعال مىفرمايد : « وَاذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهيمَ وَإِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي اْلأَيْدي وَاْلأَبْصارِ * إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ * وَإِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ
--> ( 1 ) . سوره حج ( 22 ) : آيه 75 و 76 ( 2 ) . سوره اسراء ( 17 ) : آيه 79