اْلأَخْيارِ » ؛ « 1 » به ياد آور بندگان ما ابراهيم ، اسحاق و يعقوب را ؛ صاحبان دست‌ها و چشم‌ها . ما آنان را خالص كرديم خالص كردن ويژه و آن ياد آور سراى آخرت بود . و همانا آنان در نزد ما از برگزيدگان و نيكانند . در اين آيه از آغاز ، عبوديّت چنين بندگانى ذكر شده ، تا آن جا كه مىفرمايد : « أخلصناهم » و اين مطلب بسيار مهمى است . در آيهء ديگرى مىفرمايد : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا » ؛ « 2 » سپس اين كتاب را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم . در اين آيه ، اصطفاء از بين بندگان است و همان گونه كه بيان شد مراتب عباد مختلف است ؛ ولى كسانى هستند كه در اين مسير گام برداشته و پيش رفته‌اند تا خداوند متعال آن‌ها را از عباد ، اصطفاء كرده و آن‌ها را وارثان كتاب قرار داده كه همان اهل بيت پيامبر اكرم عليهم السلام هستند . آن چه آورديم خلاصهء شرح اين جمله بنابر نسخهء « اصطفاكم بعلمه » بود . امّا بنابر نسخهء « اصطفاكم لعلمه » معناى ديگرى خواهد داشت ، در اين معنا خداوند متعال ائمّه را به جهت اين كه وعاء علم خود باشند ، برگزيده ، حال بايد ملاحظه كرد : 1 . در بين اين همه خلايق از اوّلين وآخرين انتخاب ائمّه عليهم السلام چه دلالتى دارد ؟

--> ( 1 ) . سوره ص ( 38 ) : آيه 45 و 47 ( 2 ) . سوره فاطر ( 35 ) : آيه 32