مطلب يكم . چند شرط بيان مىشود : شرط نخست در يافتن راهِ صحيحِ قرب ، علم و آگاهى به راه است ، كه انسان راه را پيدا بكند و عوضى نرود و يا بدون پيدا كردن راه ، حركت نكند . شرط دوم . عبادت و بندگى صادقانه و پيشرفت در اين راه است . شرط سوم . اين است كه اين حركت ، از روى اختيار باشد . مطلب دوم . وقتى چنين شد ناگزير مراتب اشخاص مختلف خواهد بود . مطلب سوم . به مقتضاى ادلّهء فراوان از كتاب و سنّت و دقّت در احوالات ائمّه عليهم السلام روشن مىشود كه اين بزرگواران نزد خداوند متعال به مرتبه‌اى رسيده‌اند كه فوق همهء مراتب است . گفتنى است كه اين بحث مىتواند از بحث عصمت جدا باشد كه ائمّه عليهم السلام با اختيار خود معصوم هستند . خداوند منّان در آيهء مباركه‌اى مىفرمايد : « إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْراهيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ * ذُرّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ » ؛ « 1 » خداوند آدم ، نوح ، آل ابراهيم و آل عمران را بر عالميان برترى داد . آنان فرزندانى بودند كه از ( جهت پاكى و فضيلت ) برخى از نسل برخى ديگر برترند و خداوند شنوا و داناست . اصطفاء و اختيار اينان از ناحيهء خداوند متعال است و اين فعل به خداوند متعال نسبت داده شده است . امّا در ذيل آيه مىفرمايد : « واللَّه سميعٌ عليم » ؛ يعنى علم خداوند متعال در اين اصطفاء دخيل است . در آيهء مباركه ديگرى مىفرمايد :

--> ( 1 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 33