بنابراين معنا ، تمام خواست خداوند متعال و آن چه را كه مربوط به حضرت حق است در برمىگيرد و قِوام وجود و مقوّم آن ، ائمّه عليهم السلام هستند . البته ما به طور اجمال از امر خداوند متعال آگاه هستيم كه همه چيز را شامل است ، و در شرح « المستقرّين في أمر اللَّه » نيز مطالبى بيان شد ، ولى تفصيل آن را بايد خود ائمّه عليهم السلام بيان بكنند . در شب قدر مراتب علوم ائمّه عليهم السلام بالا مىرود ، و بر خواست و تقديرات خداوند متعال نسبت به اشخاص و امم اطلاع پيدا مىكنند و در آن شب وظايف و تكاليف هر امام ، در زمان خودش معيّن و ابلاغ مىشود . پس هر كارى را كه ائمّه عليهم السلام انجام بدهند و به آن قيام كنند ، از خداوند متعال است و هر چه كه انجام دهند عين صلاح و مصلحت است ؛ سكوت كنند ، بجنگند ، شهيد بشوند ، زندان بروند و در حال غيبت باشند ، قائمان به امر خداوند متعال هستند . اساساً خواست خداوند متعال ، در خارج به سَكَنات و حركات امام عليه السلام تشخّص مىيابد . از اين روست كه در ادامه مىخوانيم : « العاملون بإرادته » و در زيارت آل ياسين نيز آمده است : « ودليل إرادته » . اگر بخواهيم به جايى برويم و به كسى نياز داشته باشيم كه آن جا را به ما نشان بدهد ، نام آن شخص دليل است . ائمّه عليهم السلام دليل ارادهء خدا هستند ، اگر بخواهيم از ارادهء بارى تعالى آگاه شويم ، بايد ببينيم كه آن بزرگواران چه كار كرده يا به چه چيزى امر مىكنند ، حركت ، سكون ، گفتار و كردار ائمّه عليهم السلام براى ما ، دليل بر ارادهء خداوند متعال در هر مورد است و آن را نشان مىدهند . آيا اين غلو است ؟ ! ! در حديث قدسى آمده است كه خداوند متعال مىفرمايد : عبدي أطعني تكن مَثَلي أنا أقول للشيء : كن ! فيكون وأنت تقول للشيء :