كن ! فيكون ؛ « 1 » بنده من اطاعت مرا كن ، مَثَل من خواهى شد . اين حديث نيز با كلمه « عبدى » شروع شده است ، ما هم تأكيد مىكنيم ، كه بايد از بندگى شروع بشود . آرى ، انسان از طريق عبوديّت و طاعت به جايى مىرسد كه به اذن خداوند متعال همهء كائنات مطيع او مىشوند . در حديث قدسى ديگر آمده است كه خداى عزوجل مىفرمايد : ما زال العبد يتقرّب إليّ بالنوافل حتّى أكون سمعه الّذي يسمع به وبصره الّذي يبصر به ويده الّتي يبطش بها . . . ؛ « 2 » همواره بنده به واسطه انجام نافله‌ها به من نزديك مىشود تا اين كه گوش او مىشوم تا به واسطه آن بشنود ؛ براى او چشمش مىشوم كه به واسطه آن ببيند و دستش مىشوم تا با آن بگيرد . . . . جالب اين كه اين حديث در شرح حافظ نووى بر صحيح مسلم « 3 » نيز آمده كه چه قدر زيبا معنا كرده است . پس بايد از عبوديت شروع بشود تا به محبّت برسد و محبّت ، قرب مىآورد ، امّا چه قربى ؟ ! ! در اين حديث نفرمود : « ما زال الرجل » يا « المؤمن » ؛ بلكه فرمود : « ما زال العبد » اين براى مطلق عبد است . پس اگر نسبت به ائمّه عليهم السلام اين گونه گفتيم ، غلو است يا ايرادكننده مرضى در قلب دارد ؟

--> ( 1 ) . شرح رسالة حقوق الإمام زين العابدين عليه السّلام : 410 ، الفوائد الرجاليه سيّد بحرالعلوم : 1 / 39 با اندكى تفاوت ( 2 ) . ر . ك : المحاسن : 1 / 291 ، حديث 443 ، الكافى : 2 / 352 ، حديث 7 ، بحار الأنوار : 67 / 22 ، حديث 21 ، جامع الأخبار : 88 ، معارج اليقين فى اصول الدين : 205 ، حديث 505 ( 3 ) . ر . ك : شرح صحيح مسلم : 15 / 151 . اين حديث در صحيح بخارى : 7 / 190 ، مجمع الزوائد : 10 / 269 به صورت‌كامل آمده است