قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَلا تَخُطُّهُ بِيَمينِكَ إِذًا لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ * بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ في صُدُورِ الَّذينَ أُوتُوا الْعِلْمَ » ؛ « 1 » و هم‌چنين ما كتاب ( قرآن ) را بر تو نازل كرديم ، پس كسانى كه پيش از اين ، كتاب آسمانى به آن‌ها داده‌ايم به اين كتاب ( قرآن ) ايمان مىآورند و گروهى از اين‌ها ( مشركان ) نيز به آن ايمان مىآورند و آيات ما را جز كافران انكار نمىكنند . تو پيش از نزول قرآن هرگز كتابى را نمىخواندى و با دست خود چيزى نمىنوشتى تا مبادا آن دشمنانى كه در فكر تكذيب تو و بر هم زدن دعوت تو هستند ايجاد شك و ترديد كنند ، ولى اين كتاب داراى آيات روشنى است كه در سينهء صاحبان علم قرار دارد . طبق اين آيه ، آيات خدا « در سينه صاحبان علم » قرار داد . مصاديق آيات الاهى اكنون اين پرسش مطرح است كه مصاديق آيات اللَّه چه چيزهايى هستند ؟ الف . قرآن مجيد به نظر مىرسد قرآن مجيد اعظم ، اهم و اكبر مصاديق آيات اللَّه است كه طبق اين آيهء مباركه جز أئمّه عليهم السلام احدى به حقايق و اسرار اين آيات واقف نيست . آن بزرگواران متشابهات قرآن را نيز مىدانند . آن جا كه مىفرمايد : « مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَأُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » ؛ « 2 » بخشى از آن ( قرآن ) داراى آيات محكم ( صريح و روشن ) است كه اساس اين

--> ( 1 ) . سوره عنكبوت ( 29 ) : آيه‌هاى 47 - 49 ( 2 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 7